چید آذین

امروزه دیگر فیلم های سیاه و سفیدی که چندین سال پیش در همه جا فراوان بود به راحتی پیدا نمی شود و عکاسی با دوربین های دیجیتال و موبایل جای عکاسی با فیلم را گرفته است اما جاذبه عکس های سیاه و سفید هرگز از بین نمی رود. همه دوربین های دیجیتال گزینه ای برای سیاه و سفید کردن عکس ها دارند و یا بعد از عکاسی به راحتی می توانید این کار را در نرم افزار های ویرایش تصویر مانند فتوشاپ انجام دهید اما برای خلق یک عکس خوب سیاه و سفید به نکات زیر نیز توجه کنید.

کنتراست بالا

بر خلاف عکس های زنگی که کنتراست زیاد در آن ها عکس را از بین می برد در عکس های سیاه وسفید یکی از راه های برجسته تر کردن موضوع استفاده از کنتراست بالای تصویر است به نحوی که بخشی از عکس روشن تر و بخشی در سیاهی فرو رود . این اختلاف رنگ های سیاه وسفید اگر با موضوع مناسبی ایجاد شده باشد به راحتی می تواند توجه بیننده را به عکس جلب کند.

اگر چه کلمه کوسه ما را به یاد حمله ، دندان های مرگبار و .. می اندازد ، اما جالب است بدانید تعداد کوسه های خطرناک کمتر از آن چیزی است که ما فکرش را می کنیم !

انواع مختلفی از کوسه ها وجود دارند. برخی از انواع کوسه ها عبارتند از:

 کوسه سفید ، کوسه سرچکشی ، کوسه گاو نر ، کوسه ببری  ، کوسه ماکو و ...  .

شاید تعجب کنید اگر بدانید که در بدن کوسه ها حتی یک استخوان هم وجود ندارد. اسکلت بدن کوسه ها را غضروف ها تشکیل داده اند. غضروف  بدن کوسه مانند گوش ها و بینی انسان ، بافت انعطاف پذیر و محکمی دارد.

در سال 1351 خورشیدی وقتی باستان شناسان مشغول حفاری در شهر باستانی شوش بودند به حفره بزرگی رسیدند که مجسمه ای به طول 36/2 متر در آن قرار داشت. این مجسمه بدون سر بود و در ادامه حفاری ها سر آن هرگز پیدا نشد. بعد از بررسی های علمی و مطالعه خط های روی بدنه مجسمه معلوم شد این تندیس داریوش است که به دست هنرمندان مصری ساخته شده است و به معبد آتوم در مصر اهدا شده بوده اما بعدها به علت نامعلومی به ایران آورده شده و در جلو ورودی کاخ هخامنشی شوش قرار داده شده است. از آسیب های مجسمه و شکسته شدن سر آن معلوم است که سپاهیان اسکندر بعد از حمله به شوش و کاخ سلطنتی به این تندیس نیز آسیب رسانده اند.

این تندیس که هم اکنون در موزه ایران باستان در تهران نگهداری می شود از سنگی یک پارچه به ارتفاع 36/2 متر تراشیده شده است و وزن آن به چندین تن می رسد. تندیس به حالت ایستاده قرار دارد. پای چپش، کمی جلوتر از پای راست و بازوی راست به حالت افتاده قرار گرفته، با دست راست نیز چوب دستی کوتاهی را محکم گرفته است. ساعد چپ تندیس  بر روی سینه قرار گرفته است. بر روی هر دو مچ دست، النگویی ساده دیده می شود. داریوش لباس رسمی مراسم هخامنشیان را به تن دارد. لباسی چین دار با آستین هایی بلند که به صورت مورب برش داده شده است و کمربندی که در جلو گره می خورد، خنجری نیز در این کمربند جای داده شده. روی چین های سمت راست لباس داریوش، کتیبه ای به خط  میخی و در سمت چپ، کتیبه ای به خط هیروگلیف حک شده است. بر روی کمربند نیز نام داریوش به خط هیروگلیف نقش شده است.

روی پایه مجسمه نیز تزئیناتی حجاری شده است. در بخش جلو دو خدای مصری در حال گره زدن گیاه نیلوفر آبی و لوتوس هستند. این نشانه پیوند میان مصر علیا و مصر سلفا است.

تابستان فرا رسیده است و حتما بسیاری از شما برای تفریح به رودخانه های اطرافتان سری می زنید این دفعه سعی کنید تعدادی سنگ های صاف کف رودخانه را نیز جمع کنید و با خودتان بیاورید تا بتوانید تابلوهایی با سنگ برای خود درست کنید البته سعی کنید سنگ هایی را انتخاب کنید که سطحی کاملا صاف داشته باشند و اگر به نگاه کردن به سنگ تصویری به ذهنتان بیاید حتما کاردستی زیباتری خواهید ساخت. حالا کافیست که روزنامه ای زیر دستتان پهن کنید تا هیچ جا را رنگی و کثیف نکنید و با رنگ های اکریلیک که شفافیت خوبی دارند و با مثل آب رنگ کار می کنند سنگ هایتان را رنگ آمیزی کنید. هرچقدر خلاقیت بیش تری در زمینه شکل سنگ و طرحی که برای ان انتخاب می کنید نشان دهید کارتان زیباتر خواهد شد.

آیا می دانید چرا نامشان را دایناسور گذاشتند؟ چطور انسان ها در مورد دایناسورها اطلاعات بدست می آورند؟

مطلب امروز حقایق جالب توجهی را در مورد دایناسورها برای شما فاش می کند.

اولین چیزی که شاید دانستنش برای شما نوجوانان عزیز جالب باشد این است که کلمه دایناسور یعنی چه؟

کلمه دایناسور یک کلمه یونانی و به معنای "مارمولک وحشتناک " است. در سال 1842 ریچارد اوون این واژه را وارد زبان انکلیسی کرد و هدفش نه برای ظاهر وحشتناکشان بلکه برای اندازه شگفت انگیز دایناسورها بود.

دایناسورها مدت 160 میلیون سال روی زمین حکمفرمایی کردند. دوران زندگی دایناسورها از دوره تریاس شروع شد که در حدود 230 میلیون سال پیش بوده است و در دوران ژوراسیک ادامه داشت و در دوره کرتاس به پایان رسید که در حدود 65 سال پیش بوده است.

• دایناسور

دوره سالی بین 250 میلیون سال پیش تا 65 میلیون سال پیش به عنوان دوره مزوزوئیک نامیده می شود. نام دیگر این دوره "دوره دایناسورها" نام دارد چون حیات و انقراض اکثر دایناسورها در این دوره زمانی بوده است.

دانشمندان علت انقراض یکباره دایناسورها را شهاب سنگ عظیم یا فعالیت آتش فشانی بزرگ می دانند.

دایناسورهاانواع مختلف داشتند. برخی گوشت خوار بودند ولی اکثر دایناسورها گیاه خوار بودند.

دسته گیاه خواران به خاطر در امان بودن در برابر دسته گوشت خواران سلاح های خاصی داشتند. به عنوان مثال دم های آنها میخ دار و سلسله مانند بوده است یا برخی از آنها در مقابل صورتشان سه شاخ داشتند تا بتوانند در مقابل خطر از خود دفاع کنند.

در کنار دایناسورها ، پرندگان و خزندگان نیز می زیسته اند که نمی توان آنها را در دسته دایناسورها جای داد.

روانشناسی و مشاوره

پرسش

سلام. من یه پسر 17 ساله هستم. من اصلا اجتماعی نیستم یعنی اصلا تو گفت و گو ها و جمع های دیگه شرکت نمی کنم. در مهمونی ها خیلی خیلی ساکتم. با طرف مقابل نمیتونم ارتباط برقرار کنم، یک دلیلش هم اینکه چون حرف هاشون بزرگ تر از سن منه من شرکت نکنم بهتره (مثلا درباره قیمت ماشین بحث می کنند)

پدرم چند روز پیش باهام حرف زد گفت که چرا اجتماعی نیستی و از این حرفا. کسی هم منو تحویل نمی گیره تو مهمونی ها.

اگر هم مهمون بیاد خونمون من چند دقیقه (30 دقیقه) پیش مهمونا می شینم و میرم تو اتاقم (یا درس میخونم یا استراحت یا به گوشیم ور میرم)

اگر هم دامادمون بیاد که بدتر چون ازش خوشم نمیاد فقط یه سلام و خدانگهدار فقط همین.

خواهش میکنم بگید من چیکار کنم؟ (چند روز پیش هم یکی از فامیلامون به بابام گفته این پسرتون گوشه گیره خیلی) آخه شما حداقل بگید چیکار کنم ؟؟؟

ولی تو مدرسه اینجوری نیستم (فکر کنم چون اختلاف سن هامون کمتره اینجوریه) با دوستام خیلی خیلی حرف می زنم (البته تو زنگ تفریح) ولی تو جمع فامیلی این جوری نیستم.

دوست خیلی خیلی صمیمی هم کم دارم. فکر کنم حدودا 3 نفر باشن. 2 نفرشون که تو مدرسه نیستن (قبلا همکلاسی بودیم) یک نفر دیگه هم تو کلاس خودمونه ولی من با کل کلاسمون صحبت می کنم و می گیم و می خندیم.

راستی اگر تو جمع فامیلی یکی یه جک گفت و خیلی هم مسخره باشه من حتی تبسم هم نمیزنم ولی بقیه می خندند.

روانشناسی

مشاوره

پاسخ خانم دکتر سلیقه دار، مشاور و روانشناس سایت

دوست خوبم

خیلی خوب شرایط خودت و نظر خانواده ات را شرح دادی ولی متوجه نشدم که آیا دلت می خواهد دیگر کمی اجتماعی باشی و با نظر پدرت موافق هستی و یا اینکه این شرایط به نظر تو طبیعی است و می خواهی کاری کنی که والدینت و اطرافیانت هم متوجه طبیعی بودن آن بشوند؟

حالا سوال تو هر کدام از این ها که باشد چند پیشنهاد می تواند اوضاع بهتری برای تو و اطرافیانت ایجاد کند.

اول اینکه یادت باشد لازم نیست حتما اطرافیان ما هم سال ما باشند تا بتوانیم با آن ها ارتباط برقرار کنیم. برای مثال هنگامی که در سال های آینده مشغول کار شوی با آدم هایی سرو کار داری که لزوما هم سن خودت نیستند و باید بتوانی در حد وظایفت با آن ها روبه رو شوی. به همین دلیل لازم نیست حرف مشترک بین شما چیزهایی باشد که هر دوی شما در آن تسلط دارید. برای مثال گاهی صحبت از ماشین است و تو چیزی در این مورد نمی دانی و یا حرفی برای گفتن نداری خوب پس به آن ها گوش می کنی و اگر لازم بود در مورد چیزی در این باره نظر می دهی مثلا می گویی من از فلان مدل ماشین خوشم میاد و ... گاهی هم با خندیدن و مشارکت در فضای طنزی که ایجاد شده با آن ها همراهی می کنی. مهم این است بدانی که همین خندیدن به جوکی که گفته شده به تو کمک می کند تا ارتباط راحت تر و بیش تری داشته باشی و کم کم آماده شوی که نفر بعدی برای بیان یک موضوع خنده دار تو باشی.

اینکه وقتی مهمون دارید برای مدتی کنارشان هستی عالی است و همین هم نشان می دهد که اوضاع خیلی هم بد نیست اما برای اینکه بتوانی در این مدت تو هم آرامش و احساس بهتری داشته باشی و در عین حال رابطه بهتری برقرار کنی خوب است برای انجام برخی کارها مثل پذیرایی کردن از مهمانان داوطلب بشی. این کار موجب می شود تا راحت تر در جمع حاضر شوی.

در ضمن یادت باشد که داماد خانواده هم یکی از اعضای خانواده است و تو برادر همسر او هستی و خوب است فارغ از احساسی که نسبت به او داری تلاش کنی تا در هنگام حضور آن ها در جمع باشی و در برخی کارهای جمعی مثل تماشای تلویزیون در کنار آن ها قرار بگیری تا اوضاع معمولی و خوب باشد.

در مورد مدرسه هم جای خوشحالی است که با دوستانت رابطه خوبی داری. این تمرین و تجربه خوب به تو کمک می کند تا همیشه در داشتن ارتباط با دیگران ساده تر به قضایا نگاه کنی و خودت را به راحتی مجبور کنی تا در خانواده و مهمانی های اقوام مشارکت داشته باشی.